De eerste kennismaking met geactiveerde zeoliet (2004)

Rond 2004 begon ik met het importeren van zeoliet uit Kroatië — destijds bekend als “geactiveerde zeoliet”. In dit artikel schreef ik destijds al over de bijzondere eigenschappen van dit product. Sindsdien hebben we talloze opmerkelijke ervaringen van gebruikers verzameld, en bieden we het nog altijd via onze webshop aan.

In die beginjaren had ik veel contact met de Kroatische uitvinder Tihomir Lelas, die meerdere patenten bezat op de TriboMechanische Activering van Zeoliet (TMAZ). Zijn pionierswerk en aanstekelijke gedrevenheid vormden het fundament voor mijn eigen eerste stappen in deze fascinerende wereld.

Samenwerking met pioniers uit het veld
Tijdens mijn verkenning leerde ik ook dr. Pfeiffer kennen, een arts die nauw samenwerkte met Lelas. Samen documenteerden zij de effecten van zeoliet en verzamelden ze praktijkervaringen die destijds weinig bekend waren buiten een kleine kring van onderzoekers en gebruikers.

klinoptilolith-zeolith

Op zoek naar wetenschappelijke onderbouwing
Op zoek naar een solide wetenschappelijke basis voor de opmerkelijke resultaten die ik zelf zag—en die ik van vele gebruikers terugkreeg—kwam ik uiteindelijk uit bij professor dr. Karl Hecht. Hij werkte destijds in Rusland, waar hij onder meer chronobiologie en zeoliet doceerde aan een universiteit. Ik kocht een van zijn boeken, las het in één ruk uit, en was diep onder de indruk van zijn enorme kennis en het gemak waarmee hij complexe verbanden begrijpelijk wist te maken.

Een onverwachte verbinding, twintig jaar later
Mijn verbazing was dan ook groot toen ik twintig jaar later ontdekte dat deze zelfde professor Hecht een persoonlijke vriend bleek van dr. med. R. Werner, de uitvinder van het PERTH-systeem. Niet alleen dat—Hecht droeg zelfs bij aan het basisonderzoek voor dit systeem, onder andere op het gebied van slaap, ‘slaapfrequenties’ en straling. Hij schreef bovendien het voorwoord van het eerste boek van dr. Werner, waarvan hieronder de vertaling te lezen is.

In resonantie met de natuurlijke ritmes van het leven

Voorwoord uit “Energie — bron van het leven en maatstaf van gezondheid.”

“De herintroductie van elektriciteit en magnetisme in de levenswetenschappen en de geneeskunde zal voorgoed veranderen hoe wij onszelf en onze relaties met het mondiale milieu zien,” postuleerde Robert O. Becker, een prominente vertegenwoordiger van de moderne energiegeneeskunde.

Momenteel tekent zich een geleidelijke ontwikkeling af die de biofysica weer de plaats in de geneeskunde teruggeeft die haar toekomt, nadat het uitsluitend chemisch-mechanistische model met zijn eenzijdige farmacotherapie in de geneeskunde min of meer heeft gefaald. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de kankertherapie en de behandeling van slapeloosheid. Daarom zoeken artsen en patiënten naar nieuwe wegen van genezing. Wetenschappers, vooral uit de fysica en biologie, hebben in de levenswetenschappen de energie als elementair levensproces herontdekt.

Een mijlpaal in deze ontwikkeling is het boek van Josef Plattner en Reinhard Werner met de veelbelovende titel “Energie — bron van het leven en maatstaf van gezondheid.” Het is een theoretisch-wetenschappelijk goed onderbouwd werk, geschreven voor praktisch gebruik in de gezondheidszorg van de mens, en toont de waarde van de energiegeneeskunde aan. Het is eenvoudig, begrijpelijk en met overtuigende praktijkvoorbeelden gevuld.

Het beschrijft de Pulsatie-Energie-Resonantie-Therapie en documenteert de daarmee behaalde effecten. Dominante leidgedachten in dit gebied zijn de postulaten van de Nobelprijswinnaars voor natuurkunde Albert Einstein (“Alles in het leven is trilling”) en Werner Heisenberg (“De elektromagnetische energie is de elementaire energievorm waarvan elk leven van een organisme afhankelijk is”).

Als chronobiologisch georiënteerde fysioloog en pathofysioloog wil ik benadrukken dat dit boek basiskennis overdraagt die elke arts zich zou moeten eigen maken om — in overeenstemming met zijn beroepsethiek — zijn patiënten optimaal te kunnen helpen, met inbegrip van de energiegeneeskunde.

Prof. em. Prof. Dr. med. Karl Hecht