Prof. dr. med. Karl Hecht
Prof. dr. med. Karl Hecht was een toonaangevend arts, fysioloog en onderzoeker die zijn leven wijdde aan de studie van chronobiologie, stress, slaap en bio-energetische regulatie.
Hij promoveerde in 1956 in de geneeskunde met een specialisatie in chronobiologie — de wetenschap van biologische ritmes — en groeide uit tot een van de belangrijkste Europese pioniers op dit terrein.
Zijn wetenschappelijke werk omvatte een breed scala aan disciplines: van hart- en vaatonderzoek en slaapgeneeskunde tot ruimtevaartfysiologie en milieugeneeskunde.
Na zijn functie als hoofd van de afdeling Stress en Hypertensie aan het Centraal Instituut voor Hart- en Vaatonderzoek van de Academie van Wetenschappen van de DDR, werd hij in 1977 benoemd tot hoogleraar fysiologie aan de Charité – Humboldt Universiteit in Berlijn.
Onder zijn leiding vonden daar de eerste slaaponderzoeken plaats bij patiënten met chronische slapeloosheid. In de jaren tachtig richtte hij het Instituut voor Pathofysiologie van de Charité op, waar hij als directeur nieuwe onderzoeksprogramma’s startte naar slaap, neuropeptiden, stressregulatie en biologische ritmes.
Internationale samenwerking
Prof. Hecht werkte intensief samen met het Instituut voor Biomedische Problemen (IMBP) in Moskou, het Russische centrum voor ruimtevaartgeneeskunde, waar hij betrokken was bij studies naar slaappatronen en circadiane ritmes bij astronauten tijdens ruimtevluchten.
Hij was buitenlands lid van de Russische Academie van Medische Wetenschappen en onderhield nauwe contacten met talrijke internationale onderzoeksinstituten.
Ook zijn echtgenote, prof. dr. Elena Hecht, was hoogleraar in Rusland en actief in de fysiologie en geneeskunde — samen vormden zij een academisch team dat bruggen sloeg tussen Duitse en Russische wetenschap.
Onderzoek naar elektromagnetische straling en e-smog
Vanaf de jaren negentig richtte Karl Hecht zich steeds meer op de invloed van kunstmatige elektromagnetische velden (EMF) op de gezondheid van mens en dier.
Hij publiceerde tientallen studies over de biologische effecten van mobiele telefonie, hoogfrequente straling, WiFi en elektrische netvelden, en waarschuwde vroegtijdig voor de cumulatieve stressbelasting door elektromagnetische smog (e-smog).
Volgens zijn onderzoek kunnen langdurige blootstelling aan EMF’s en verstoring van natuurlijke elektromagnetische ritmes leiden tot slaapproblemen, hormonale ontregeling, concentratieverlies, immuunzwakte en cardiovasculaire stress.
Hecht pleitte voor een biofysisch onderbouwde gezondheidsbescherming, waarin het herstel van natuurlijke resonantie en energetisch evenwicht centraal staat.
Hij zag hierin een belangrijke rol voor pulsmodulatie, magnetische resonantie en frequentietherapieën zoals PERTH, die het lichaam helpen zich te heroriënteren op natuurlijke ritmes.
Nalatenschap
In 1990 richtte hij het Slaapgeneeskundig Centrum aan de Charité op, en na zijn emeritaat werd hij medeoprichter en medisch directeur van het Instituut voor Stressonderzoek in Berlijn.
Hij publiceerde meer dan honderd wetenschappelijke artikelen, schreef diverse boeken en begeleidde talrijke promovendi.
Daarnaast was hij lid van meerdere internationale academies, waaronder de Internationale Academie voor Astronautica en de Internationale Academie van Wetenschappen in München.
Met zijn grensverleggende inzichten in slaap, stress, biofysica en elektromagnetische gezondheid leverde Karl Hecht een essentiële bijdrage aan het moderne begrip van energie, ritme en gezondheid.
Zijn werk vormt een brug tussen klassieke fysiologie, chronobiologie en de hedendaagse energiemedische benadering, waarin het lichaam wordt gezien als een complex, elektromagnetisch gereguleerd systeem.